Тайтгарал - Шинэ бичлэгүүд

Хайртдаа

Tue, 16 Feb 2010 02:26:18 +0800

Яг л ийм шүү гээд хэлж чаддаггүй ч
Ямар утгаар гээд эргээд асууж чадахгүй
Хэлж байгаа үгийг чинь хүлээж авахад
Хэврэг сэтгэл бэхжиж чамд итгэдэг ээ
Үхээд цогцос минь хөрсөнд шингэвч
Үзэгдээд өнгөрөх сүнс минь үнэнч
Үүрдийн биш зуурдын амьдралаас хагацахадаа
Үнэнч л үлдэх чамдаа би хайртай
Миний чиний үргэлжлэл болон
Мэндэлсэн үр минь байгаа хойно
Үл тасрах цус минь биднийг
Үргэлжлүүлнээ хайрт минь итгэ

Би мэднэ

Mon, 15 Feb 2010 22:40:10 +0800

Аясаар илбэх салхи
Амрагын минь сэтгэлийг
Тэр чигээр нь надад
Тэвэр тэврээр мэдрүүлдэгийг
Би мэдэрдэг

...

Sat, 06 Feb 2010 21:12:47 +0800

Энгэр чимэлгүй юутай удаав
Энхрий уруулыг чинь өнчрүүлж
Эгэл өдрүүдийг ганцаар үдэн
Энд би хичнээн ч удав
Эгэл бус шатаж буй мэт үдэш
Эргээд ирхэд тачаалаар амьсгалж
Эзгүйрсэн бүхнийг биедээ нөхөвч
Энэ сэтгэл ханах болов уу

Өө за за

Wed, 06 Jan 2010 19:53:52 +0800

Өө за за нас нэмчдэг байна ш тээ . Шинэ нас шамайг хашраанаа за хэхэ .

....

Fri, 25 Dec 2009 22:03:51 +0800

Бяцхан үр минь ээ чи миний амьдрал
Бартаат харгуйд орших он цагын үргэлжлэл
Эсээн цуцтал хайрлах аавын жаахан охин
Энэ биеийн нэг хэсэг эрх хонгор үр минь ээ
Үсээн цайтал үрийнхээ төлөө амьдръя
Үгээн хэлхэж санасан сэтгэл хайраа шингээе

Уран бороо

Tue, 08 Dec 2009 18:48:32 +0800

Өвлөөр орсон борооны
Өнгө нь яагаад цэнхэр юм бэ
Өвсөнд тогтсон дусал нь
Өөрийг минь юунд гуниглуулна вэ
Шивэрч биш том том дуслууд
Ширүүн биш зөөлхөнөөр
Алган дээр хацар дээр
Аяархан буухдаа амрагыг минь урладаг
Уран бороо түмэн дуслаараа
Уяхан түүнийг минь зурдаг
Яг л хамт мэт сэтгэгдэл төрүүлж
Ялгахын аргагүй адилхан зурдаг

.

Sun, 06 Dec 2009 20:26:39 +0800

Үг үгийн чинадаас өөрийгөөн хайж олох гэж
Өчнөөн өдөр бодолдоо сэтгэлээ тамлан зовооход
Үнэр үгүй амт үгүй баригдах бие үгүй
Өнгө нь бүүдгэр тэр миний нэг хэсэг юм билээ

* * * * *

Mon, 16 Nov 2009 20:14:54 +0800

Юунд би ийнхүү утга төгөлдөрөөс
Төгөлдөр бус руу тэмүүлж
Юу ч үгүй хоосонг хүссэн бодолд
Бэдэртэж унаж тусан зүтгэнэ вэ
Хэмжээ хязгаар үгүй бүрэнхийн дунд
Сэвхийх салхи үгүй чимээгүйн гүнд
Хэмлэх хэн нэгэн үгүй аниргүйг мэдэрч
Хэзээ л ийм тайван байснаа санах гэж тэр үү
Гэвч хүсэл ер нь л тогтворгүй юм
Гэнэ гэнэхэн санаа алдсанаа мартаж
Галзуу юм шиг хашгирч орилж
Гараа савчин бүжиглэмээр болох
Энэ хоёр нэгдмэл оршин байж
Энэ сэтгэл минь тогтон байх шиг . . .

Гэрч

Sun, 04 Oct 2009 23:36:05 +0800

Тэнэмэл навчис хаа нэг тийшээ салхинд туугдан
Тээг садаа болон хэн нэгний дор хөглөрөн
Агаарт бус газраар аясыг нь даган элэгдэхдээ
Алт шиг өнгөө гээж аяархан уйлах шиг санагдана
Өглөө нь алтран шаргалтаж нүд булааж байсан навчис
Үдэш нь хөлд үрэгдэн өрөвдөлтэйгөөр унахад
Өмнөтгөл үгүй төгсгөл үгүй оршихуйн хязгаарт
Үзэсгэлэнт цэцгийн навч болон дэлгэрэх шиг бодогдоно
Уйт шөнийн ганцаардлуудыг навчис гэж ойлговол
Урсан өнгөрөх цаг хугацааг намар гэж сэтгэвэл
Хяруун дээр үлдээсэн өөрийн тамга мэт мөр минь
Халуунаараа тэнд л амьдрал үргэлжлэхийг гэрчилнэ

Харанхуйн эрх чөлөө

Sun, 04 Oct 2009 19:18:26 +0800

Саран дээр тийм л хүйтэн бол түүн шиг хүйтэн
Салхины зөөлөн ийм л намуухан гэвч харагдахгүй
Усны өнгө хэдий тунгалаг ч биегүй тэр баригдахгүй
Угтаан сүнс минь тэдний л цогц харанхуйн эрх чөлөө
Биеийг минь орхин алсран одохдоо эцсийн удаа
Би чинь энэ шүү гэж энэ амьдралын төгсгөлийг үзчихээд
Нас минь дуусж хөрсөнд шингэх биенээс
Намуухан сугарч агаарт хөөрөхдөө тэр чөлөөлөгдөнө
Орон зайт хэм хэмжээст ертөнцөөс холдож
Огторгуйн хязгааргүй эрх чөлөөнд зочлоход
Оддын чуулалдаан алган дээр мэт үзэгдэж
Одоо л би тэдний нэг болсоноо мэдрэнэ